zwartgallig

Zoals in vorige post over Coco Bowles geschreven ben ik vaak nogal bescheiden, zo bescheiden dat het vaak ehh zwartgallig en negatief overkomt. Ik heb er zelf eigenlijk niet zo veel last van. Herinner mijzelf zo af en toe niet te vaak 'tjezus wat een hoofd' tegen de spiegel te roepen omdat dat aardiger voor mij is. Verder zit ik gewoon prima in mijn vel maar heb ik geen zin om arrogant te doen.

Vooral een van mijn bandleden kan zich nogal aan mijn manier van uiten storen. Als ik spontaan doe, doe ik namelijk niet automatisch 'ik ben fantastisch en doe geweldige dingen', maar eerder 'ik vind het heel gaaf dat jullie naar mijn kleine ikje zijn komen kijken'. Dit schijnt zeer negatief over te komen wanneer je frontpersoon van een band bent.

Nu vind hetzelfde bandlid weer dit van mijn tekst:

'site is supercool (...) maar er is nog wel teksttechnisch gezien een hoop te verbeteren, denk ik. Van wat ik nu heb gelezen, zijn er een hoop grapjes die alleen grappig zijn voor Coco Bowlesleden en een hoop opmerkingen die nogal negatief overkomen, wat niet de bedoeling is.'

Klinkt weer als typisch Birgit, niet grappig en te negatief, bah... In mijn wereld ben ik namelijk heel grappig en erg postitief..grumble.... ik kan niet tegen kritiek, zo fantastisch vind ik mijzelf dan ook wel weer..